วันพุธที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

สบตากับดวงเดือน

Living On A Jet Plane คือเพลงที่คุณร้อง

ในน้ำเสียงแผ่วเบา

ท่ามกลางคำคืนเย็นเยียบ

ฉันไล่สายตาตามเรียวนิ้วบนคอร์ดกีตาร์

แล้วสะดุดกับสายตาจับจ่องที่คุณมองอยู่

เราสบตากันในห้วงนาทีนั้นเนิ่นนานและจับใจ

"บรรจงจูบแล้วยิ้มให้หน่อย

บอกฉันหน่อยว่าเธอจะคอย

สวมกอดเหมือนไม่มีวันจะคลาย

เพราะฉันต้องโดยสารเรื่อบินไป

คล้ายได้ยินว่าไร้กำหนดกลับ

โอ้เธอ ฉันยังไม่อยากไป ไม่อยากไป..."

คล้ายว่าท่อนถ้อยในน้ำเสียงนั้นดึงดูดฉันไว้

สายตาคุณเหมือนจะอ้อนวอนเช่นนั้น

ฉันไม่อาจละเลยความรู้สึกวาบหวั่นภายใน

และตระหนักนึกในภวังค์นั้น ฉันได้ตกหลุมรักคุณเข้าแล้ว

ไม่มีความคิดเห็น: