วันเสาร์ที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2554

without you

คุณไม่เคยอยู่ ที่ตรงนี้

ที่แห่งนี้ ไม่ใช่คุณ


คุณอยู่ในที่ที่ผมไม่รู้จัก

คุณอยู่ในที่ที่ผมไปไม่ถึง


ณ ที่ตรงนี้ มีเพียงผม

และความฝันที่ไม่มีคุณ


วันอาทิตย์ที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2554

birthdaygirl (last girl of the age 25)

did i decided to be born?

what happen if that day was not that day?

however i was that one in that day


did i chosen to be me?

what happen if today is not today?

however today is today


did i really alive until now?

what's going if this day never happen?

......

anyway, happy birth day to me to me

วันจันทร์ที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2554

ฉันรักเธอ


ผมรักเธอ

เธอผู้หล่อเลี้ยงผมด้วยจิตนาการ

ผู้ซ้อนตัวในความเงียบเหงา

เธอเดินทางตามอิสรภาพที่เธอไม่เคยเชื่อ

หลบหนีเงาสะท้อนของตัวเอง เธอจึงได้แต่ร้องไห้เมือมองดูกระจก

เธอมีความรักที่ไม่เคยให้ใคร เธออาจไม่รู้จักการให้

เธอโหยหา แต่ไม่เคยรู้สึกเพียงพอกับสิ่งที่ได้รับจากคนอื่น

หรือเธออาจไม่ยอมรับมันมาด้วยซ้ำ เธออาจคืนพวกเขาไปแล้ว

พวกเขาอาจไม่รู้ เธอปกป้องตัวเองด้วยการสำนึกผิด

เพราะเธอไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร

ผมว่าเธอไม่รู้อะไรเลย เธอไม่เคยเข้าใจอะไรเลย

แต่ผมก็รักเธอ

ฝันดีนะที่รัก



วันพุธที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2554

Dear papa


Imagine there's no Heaven

It's easy if you try

No hell below us

Above us only sky

Imagine all the people

Living for today


Imagine there's no countries

It isn't hard to do

Nothing to kill or die for

And no religion too

Imagine all the people

Living life in peace


You may say that I'm a dreamer

But I'm not the only one

I hope someday you'll join us

And the world will be as one


Imagine no possessions

I wonder if you can

No need for greed or hunger

A brotherhood of man

Imagine all the people

Sharing all the world


You may say that I'm a dreamer

But I'm not the only one

I hope someday you'll join us

And the world will live as one

.

.

.



ครั้งหนึง ป๊าเคยสอนภาษาอังกฤษผ่านเพลงเพลงนี้

ครั้งหนึ่ง ป๊าเคยบอกว่าเพลงนี้ ลึกซึ้งมีความหมายนัก

ครั้งหนึง ป๊าเคยบอกว่า(ไอส์ไตน์บอกมาอีกที่) จินตนาการสำคัญกว่าความรู้

ครั้งหนึง ป๊าเคยบอกว่า จอห์น เลนนอน ใช้จินตนาการสร้างพลังแห่งเสรีและสันติ


วันหนึง ที่เราเข้าใจภาษาอักฤษมากกว่าเนื้อเพลงหนึ่งเพลง

วันหนึง ที่ทุกประโยคในเพลงเพลงนี้มีความหมายต่อความนึกคิดเรานักหนา

วันหนึง ที่เราจะจินตนาการถึงความรู้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด (ไอส์ไตน์ก็คงเข้าใจ)

วันหนึง ที่เราตระหนักว่า จินตนาการ คือ จินตนาการ

และ จอห์น เลนนอน ได้จากไปแล้ว


วันนี้ไม่ได้จะบอกว่าเราล้ำกว่าป๊า เราแค่กำลังส่วนทางกัน


.

.

.


i miss you papa

วันพุธที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2554

why i'm still here



ความรู้สึกแบบนั้นเป็นอย่างไร

ทำไม ไม่เข้าใจสักที


ความเป็นไปได้ที่พอดี อยู่ที่ตรงไหนกัน

ทำไม ไม่เจอสักที


ความสัมพันธ์ไม่เคยเติบโต

ทำไม มันยากเย็นนัก


ความรักมันคืออะไร

ทำไม ไม่รู้จักมันสักที


ไกลเหลือเกิน ไกลเหลือเกิน


ใกล้เกินไป ใกล้เกินไป

วันศุกร์ที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

flying to feel falling

with endless imagination

i'm falling in love again and again


i'm falling

falling

i'm falling up from nowhere to nowhere


in reverie

i feel your arms around me


you make me feel

i feel

i feel you without you


while i'm awake, while i'm alive

my heart will always flying to you


a heart is flying

flying

flying down deep in a dream

วันอาทิตย์ที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2554

congratulation

เธอดูเขิลอายเมื่อผมเพ่งมองเธอพร้อมรอยยิ้ม ผ่านเลนส์ขณะโฟกัสระยะ1.27เมตร F-stop 5.6, ISO400 ชัดเตอร์ลั้นกระพริบรับแสง เฟืองฟิลม์เคลื่อนหมุนบันทึกภาพผมในแดดร้อนยามบ่าย เธอลดอุปรณ์ในมือลงพร้อมโยกคันขึ้นฟิลม์ใหม่ แกมเธอแดงระเรื้อพร้อมอมยิ้มกรุ่มกริ่มเล็กน้อย ผมดีใจที่วันนี้เราได้พบกัน

วันจันทร์ที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2554

คืนหนาว clod cold night

ความหนาวเย็นในดวงตาเธอ

ผมไม่อาจเข้าใจ


ความหนาวเหน็บในใจผม

เมื่องมองลึกลงในดวงตานั้น


ความหนาวเย็นทำผมปวดร้าว

ด้วยเธอผู้ที่ผมปรารถนา


แม้ลมหนาวพัดพาเธอมาให้เคียงใกล้

ในคืนหนึ่งที่เราอุ่นไอในเรือนกาย

ผมกลับยิ่งค้นพบความหนาวเหน็บในใจเธอ

หนาวเหลือเกิน ผมหนาวเหลือเกิน


หนาวเกินจะทานทนได้


ราตรีสวัสดิ์ความหนาว