วันจันทร์ที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2554

ฉันรักเธอ


ผมรักเธอ

เธอผู้หล่อเลี้ยงผมด้วยจิตนาการ

ผู้ซ้อนตัวในความเงียบเหงา

เธอเดินทางตามอิสรภาพที่เธอไม่เคยเชื่อ

หลบหนีเงาสะท้อนของตัวเอง เธอจึงได้แต่ร้องไห้เมือมองดูกระจก

เธอมีความรักที่ไม่เคยให้ใคร เธออาจไม่รู้จักการให้

เธอโหยหา แต่ไม่เคยรู้สึกเพียงพอกับสิ่งที่ได้รับจากคนอื่น

หรือเธออาจไม่ยอมรับมันมาด้วยซ้ำ เธออาจคืนพวกเขาไปแล้ว

พวกเขาอาจไม่รู้ เธอปกป้องตัวเองด้วยการสำนึกผิด

เพราะเธอไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร

ผมว่าเธอไม่รู้อะไรเลย เธอไม่เคยเข้าใจอะไรเลย

แต่ผมก็รักเธอ

ฝันดีนะที่รัก



ไม่มีความคิดเห็น: