เมื่อหญิงสาว
ตระหนักรู้ในกำหนัดของเธอ
แต่มิอาจได้ปลดปล่อย
เธอทอดกายเปลือยเปล่าลงแนบพื้น
อะไรกันกักขังเธอไว้
ในพรหมจรรณ
วานวัยผ่านไป
ยิ่งทำให้เธอทุกข์ทรมาน
ความงามและสังขาล
ล่วงหล่นโรยสลาย
ยิ่งทำให้เธอขมขื่น
ราคะนี้เหมือนกองไฟ
ซ่อนสุมรุ่มร้อนอยู่ภายใน
เผาไหม้ร่างกาย
อันปล่าวเปลี่ยวของหญิงสาว
แต่ทว่าเธอกลับตายลง
ด้วยความเดียวดายที่หนาวเหน็บ
แด่ หญิงสาวและความทุกข์ของเธอ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น