ด้วยความที่มาคนเดียว ก็ไม่รู้จะหันไปคุยกับใคร
ข้าพเจ้า จึงฝากสายตาไว้ที่จอสี่เหลี่ยมขนาดย่อมเหนือราวจับ
ทั้งที่ก็ไม่ได้สนใจอยากจะดูมากนัก จึงได้แต่ปล่อยให้ภาพต่างๆวิ่งผ่านตาไปเรื่อยเปื่อย
ทันใดนั้นข้าพเจ้าก็สะดุดตากับ โฆษณารังนกปรุงสำเร็จยี่ห้อหนึ่ง
บรรยายถึงความดีเยี่ยมและทรงคุณค่า ของรังนกนั้นที่ผลิตมาอย่างจำกัดจำควร
(limited edition) เนื่องในโอกาสวันแม่แห่งชาติ
โฆษณากล่าวเชิญชวนให้ผู้บริโภคได้้ซื้อ รังนกอันทรงคุณค่านี้ ไปกำนัลแด่ผู้เป็นมารดา
ในเนื้อความของโฆษณาสาธยายว่า รังนกนี้คัดสรรค์รังนกขนาดใหญ่ที่ดีที่สุด
ปรุงด้วยผงทองบริสุทธิ์ บรรจุลงในขวดแก้วใส่สวยงาม ในกล่องกำมะหยี่สีแดงสดใส
เหมาะอย่างยิ่งที่จะแสดงความกตัญญูในโอกาสวันแม่แห่งชาติที่จะถึงนี้
ข้าพเจ้านิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง.....
รังนกนั้นทำมาจาก นกนางแอ่น
ที่สร้างรังของมันเมื่อรู้ว่ามันเองกำลังจะให้กำเนิดทายาทนกน้อยๆ
โดยการสกัดเมือกในปาก เรียงร้อยกลายเป็นรังน้อยจับกับผนังถ้ำ
เพื่อจะได้เป็นที่พักพิงและเลี้ยงดูลูกน้อยนั้น ในรังที่มันสร้างขึ้นอย่างดีที่สุด
แต่แล้วรังของเจ้านกนางแอ่น กลับต้องมาอยู่ในขวดใบสวย ที่เราอ้างว่า
จะนำมาเป็นของกำนัลล้ำค่าแด่มารดาของเราหรือ
แล้วแม่นกนางแอ่นที่หวังให้รังน้อยของมันได้เป็นที่พักพิงของลูกและครอบครัวที่อบอุ่นหล่ะ
ถ้าหากรังนกเหล่านี่ถูกเก็บมา แล้วลูกนกที่จะได้ลืมตาดูโลกจะไปอยยู่ที่ไหนกัน
แม่มอบสิ่งที่ดีที่สุดให้กับลูกเสมอ
แม่นกนางแอ่นก็มอบสิ่งที่ดีที่สุดเพื่อลูกของมันเช่นกัน
แล้วเหตุใดเราถึงได้พรากสิ่งที่ดีที่สุดนั้นมาจากเจ้านกน้อยได้หล่ะ
ถึงแม้มันจะเป็นแค่นก ไม่ได้มีความสำคัญอันใดกับผู้คนอย่างเราๆ
แต่มันก็มีความเป็นแม่ มีสัญชาติญาณที่จะรักลูก มีสิทธิที่จะปกป้องครอบครัวของมัน
คนเรามีจิตใจจะทำร้ายสิ่งดีงามเหล่านี้ เพื่อที่จะได้ขึ้นชื่อว่าลูกที่ดี ลูกที่น่ารัก อย่างนั้นหรือ
คนเราเลือกที่จะทำลายแม่ของคนอื่น เพื่อจะได้เป็นที่รักของแม่ตัวเองมาขึ้น อย่างนั้นหรือ
มีอีกหลายสิ่งอย่างที่เราสามารถทำ หรือสรรหา มาเพื่อแสดงความกตัญญูต่อบุพการีของเราได้
โดยไม่เบียดเบียนใคร หรือทำลายครอบครัวของใคร
สุดท้ายนี้ก็ขอคุณความดีทั้งหลาย ดลบรรดาลให้คุณแม่ของข้าพเจ้า ของทุกคนและของทุกชีวิต
มีความสุขทั้งกายและใจตลอดไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น