เคยมีผู้คนคนสรรเสริญข้าพเจ้าว่าเป็นศิลปิน
ความจริงในโลกของศิลปิน
ข้าพเจ้าไม่เคยมีตัวตน
จรดปลายพูกันเยี่ยงศิลปิน
ข้าพเจ้ากำลังหลอกตัวเองหรือไรกัน
คิดหวังสักครั้งจะเป็นศิลปินแสนอิสระ
ข้าพเจ้าวิ่งตามโลกที่อยู่ใต้ฝ่าเท้า
ปรารถนาอย่างปุถุชนทั่วไป
อยากได้อยากมีตามกิเลส
เช่นศิลปินผู้ลวงโลก
ในสังคมปราชญ์แห่งศิลป์
ข้าพเจ้าเป็นเพียงเศษฝุ่น
เขละขละอยู่บนงานศิลป์
ข้าแต่วิญญาณแห่งศิลป์
ขอโปรดสถิตในจิตข้า
ดลบันดาลให้ฝุ่นได้เป็นดังฝันเทิญ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น